Zabytki Nowego Sącza

    Czas powstania budowli nie jest znany. Pierwsze wzmianki o jego istnieniu pochodzą z XVI wieku, kiedy to miał się znajdować na terenie zalewanym przez rzeki Dunajec i Kamienica.  Został przeniesiony na dawne przedmieście Chełmiec Polski. Odnowiony w 1686 roku przez fundatorkę ksieni klasztoru Klarysek w Starym Sączu – Helenę Marchocką.

Stanowi najbardziej reprezentacyjną ulicę Nowego Sącza. Dawniej zwana Drwalską obecną nazwę otrzymała w 1885 roku.  Ulicę zdobią fasady  kamienic i domów powstałych na przełomie XIX i XX wieku.

Galeria Marii Ritter – to ekspozycje zajmujące cztery pomieszczenia na pierwszym piętrze zabytkowej kamienicy Ritterów (przełom XVIII i XIX w) u zbiegu Rynku i ul. Jagiellońskiej.

    Nazywany kaplicą szkolną lub też kościołem garnizonowym. Zbudowany w latach 1908-1912, według projektu Teodora Talowskiego. Inicjatorem budowy kościoła z przeznaczeniem dla młodzieży był profesor sądeckiego gimnazjum – Ludwik Małecki.

    Dom Gotycki, zwany też Kanonicznym, został wzniesiony w XV wieku, jest własnością parafii św. Małgorzaty. Budynek jednopiętrowy, powstał z połączenia trzech odrębnych budynków, a w jego architekturze  dostrzec można formy gotyckie, renesansowe i barokowe.

Kościół ewangelicko-augsburski mieści się w kaplicy Przemienienia Pańskiego, w byłych zabudowaniach klasztornych ojców franciszkanów.

    W 1400 roku mieszczanin sądecki ufundował gotycki kościół pod wezwaniem św. Ducha i Jedenastu Tysięcy Dziewic (towarzyszek św. Urszuli), a został on umiejscowiony przy szpitalu i przytułku istniejącym w tym miejscu już od XIV wieku. W 1410 roku król Władysław Jagiełło ufundował klasztor i sprowadził ojców norbertanów, aby przejęli opiekę nad szpitalem i kościołem.

     Bazylika świętej Małgorzaty związana jest ściśle z historią Nowego Sącza. Najstarszą wzmiankę o nim pozostawił król Wacław II Czeski w dokumencie z 24 kwietnia 1303 roku, potwierdzającym patronat biskupów krakowskich nad kościołem św. Małgorzaty w założonym przez siebie grodzie.

Zamek w Nowym Sączu został wzniesiony w widłach Dunajca i Kamienicy a na przestrzeni wieków przechodził chwile świetności i upadku, trawiony pożarami i niszczony w czasie wojen.

Serce miasta – okazały Rynek, największy w Małopolsce, po krakowskim, ma 160 m długości i 120 m szerokości. Został wytyczony w 1292 roku i od tamtej pory do dziś, wraz z odchodzącymi od niego ulicami oraz zabudowaniami, tworzy układ szachownicowy.

Jednym z ulubionych skwerów Sądeczan jest Plac 3 Maja, postawiono tam fontannę i ukwiecono skwery. Na Placu znajduje się popiersie Stanisława Małachowskiego – współautora Konstytucji 3 Maja.

Gmach Główny – Muzeum Ziemi Sądeckiej w Nowym Sączu, od 2018 r. znajduje się w zabytkowym budynku dawnego Banku Austro-Węgierskiego, wybudowanym w roku 1912 według projektu architekta krakowskiego Teodora Hoffmanna (ur. 1874, zm. 1959), twórcy wielu domów mieszkalnych i budynków użyteczności publicznej. Jego dziełem są m.in. gmach Narodowego Banku Polskiego oraz Gimnazjum ss. Urszulanek w Krakowie. Po gruntownym remoncie i modernizacji podkreślono reprezentacyjny charakter klatki schodowej i głównej sali na najwyższej kondygnacji.