Sądecki Park Etnograficzny

image_pdfimage_print

Sądecki Park Etnograficzny, oddział Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu, prezentuje budownictwo, życie codzienne i inne aspekty wszystkich grup ludności tworzących kulturę Sądecczyzny. Projekt układu przestrzennego Parku uwzględnia podział terenu ekspozycyjnego (20 ha) na cztery główne sektory, prezentujące budownictwo poszczególnych grup etnograficznych. Poza tym w centralnym punkcie wiejskiej zabudowy usytuowano dwór szlachecki wraz z aleją dojazdową i parkiem dworskim oraz położonym w jego sąsiedztwie zespołem gospodarczym. Nad strumieniem, w północnej części Parku posadowiono zespół obiektów tradycyjnego przemysłu ludowego, napędzany siłą wody – tartak, młyn, folusz.

Niemal wszystkie obiekty w Sądeckim Parku Etnograficznym są oryginalne – były rozebrane w macierzystej wsi, przeniesione, zakonserwowane i na nowo zmontowane w skansenie. Przenoszone budynki zestawione są w zespoły zagrodowe, które czasem składają się z obiektów pochodzących z różnych gospodarstw, a nawet z różnych wsi (umownie nazywane zagrodą ze wsi, z której jest dom). Zasadą jest zachowanie zgodności co do grupy etnograficznej, zamożności, typu obiektu.

Sądecki Park Etnograficzny prezentuje tradycyjną kulturę ludową Sądecczyzny w całym jej bogactwie, uwzględniając zróżnicowanie przestrzenne, majątkowe, społeczne i zawodowe we wsi sądeckiej. Chałupy i częściowo budynki gospodarcze wyposażone są w dawne meble, sprzęty, naczynia, części ubioru, obrazy i wszelkie inne przedmioty prezentujące bogatą tradycję naszego regionu. Prócz zabytków kultury materialnej we wnętrzach znajdują się eksponaty pokazujące duchowe i społeczne aspekty życia wsi: obrzędowość, magię, wierzenia, medycynę ludową.

Sądecki Park Etnograficzny jest tak zaprojektowany, aby jak najwierniej przypominał krajobraz dawnej wsi sądeckiej. Otoczenie każdej zagrody jest zgodne z miejscową tradycją. Są tu ogródki kwiatowe, zielarskie, warzywniki, uprawy polowe, sady, odpowiednio dobrana wysoka i niska zieleń przyzagrodowa, stoją studnie, poidła, ule. W sezonie letnim na terenie skansenu systematycznie organizowane są imprezy folklorystyczne o różnej tematyce, prezentujące tradycyjne zajęcia gospodarcze, dawne rękodzieło, rzemiosło i wytwórczość wiejską, obrzędowość doroczną i rodzinną, śpiew, muzykę i taniec wszystkich grup etnograficznych, folklor mniejszości narodowych, a także sąsiednich krajów. Budowanie Sądeckiego Parku Etnograficznego rozpoczęto w 1969 r. Udostępniono go zwiedzającym w roku 1975.
/opracowanie Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu/

Wejścia: 
– od ul. B. Wieniawy-Długoszowskiego 83 b
Dostępny niewielki bezpłatny parking dla autokarów i samochodów osobowych

– przez Miasteczko Galicyjskie, oddział Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu, (ul. Lwowska 226)
Dostępny duży bezpłatny parking dla autokarów i samochodów osobowych

www.muzeum.sacz.pl
Zwiedzanie:
1 maja – 15 października
wtorek – niedziela / 10.00 – 18.00 (ostatnie wejście na ekspozycję o godz. 16.00)
poniedziałek – nieczynne
16 października  –  30 kwietnia
wtorek – niedziela / 9.00 – 15.00 (ostatnie wejście o godz. 13.00)
poniedziałek – nieczynne
Cennik TUTAJ

Czy wiesz, że:

  • Niemal wszystkie obiekty w skansenie zostały przeniesione.
  • W parku znajduje się chałupa z Gostwicy w której w 1963 r. na weselu bawił się przyjaciel rodziny, biskup Karol Wojtyła, późniejszy Papież Jan Paweł II.
  • Wszystkie obiekty sakralne w Skansenie są rekonsekrowane i odbywają się w nich nabożeństwa.
  • Skansen stał się planem filmowym takich produkcji jak: Film fabularny „Szwedzka wieś” „BBS” „ Boże Skrawki” Jerzego Bogajewicza, „Janosik. Prawdziwa historia” Agnieszki Holland i Kasi Adamik, „ Papusza” Joanny Kos – Krauze i Krzysztofa Krauze.
  • Sądecki Park Etnograficzny należy do Małopolskiego Szlaku Architektury Drewnianej.więc informacji o szlaku www.drewniana.malopolska.pl

Warto zobaczyć:

  • Ścieżkę dydaktyczno – przyrodniczą w lasku Falkowskim – wejście od Miasteczka Galicyjskiego lub od ul. Długoszowskiego.

To się przyda: